นี่เป็นรูปที่ถ่ายตอนไปทัศนศึกษาที่กาญจนบุรี ทริปแรก ที่พวกเราไปกันครบเลยยยย (เพราะมันเกี่ยวกะสอบนั่นเอง กร๊ากก -*-) แต่ในรูปดันไม่มีเรา ซะงั้น...
เราอยู่ที่ศิลปากรมาสองปี แต่เพิ่งจะแค่ปีกว่าที่เรารู้จักกัน และเริ่มสนิทกัน ไม่น่าเชื่อนะ มันเป็นความบังเอิญจริงๆที่พวกเราได้มาพบกัน ต่างคนต่างมา แล้วก็มารวมตัวกัน แล้วก็สนิทกันได้อย่างไรก็ไม่รุ อาจจะเป็นเพราะทุกๆคนมีอะไรคล้ายๆกันอยู่ และนั่น มันก็ให้เกิดเรื่องราวดีๆที่เป็นความทรงของเราตลอดที่อยู่ศิลปากร ^^
มันยากมากๆเลย เพราะเราก็โตๆกันแล้ว จะให้เข้าหากันเหมือนเมื่อสมัยเด็กๆมันก็ไม่ใช่ มันมีระยะห่างกันอยู่ นั่นทำให้การหาเพื่อนในมหาลัยมันไม่สนิทใจเท่าเพื่อนสมัยมอปลาย แต่การที่เราเจอกับทุกคนๆ ทำให้เราคิดว่า เราโชคดี ที่ได้รู้จักทุกๆคน และก็เพราะดวงอีกนั่นแหละ ทำให้เราต้องมาเจอกับทุกคนที่นี่ ถึงแม้วันนี้ เราไม่สามารถที่จะอยู่กับทุกๆคนได้เหมือนเดิม มันเป็นระยะเวลาที่สั้น แต่ก็มีค่ามากมายที่สุดในชีวิต
แจน : รูปเมทผู้น่ารักที่ชอบปิดแอร์ตอนตีสาม เหอๆ น่ารักมากๆ แล้วก็เป็นคนตลกมากๆ บ้าๆบอๆ ป๊อปปูล่า น่าอิจฉา เหอๆ แจนเป็นคนแรกที่เรารู้จักนะ และก็พาเราไปรู้จักกับคนอื่นๆ อยากจะบอกว่า ที่ผ่านมาขอบคุณมากๆ มาม่าอืดๆหวานๆมันอร่อยมากเลย..
กวาง : เป็นคนตรง มีน้ำใจ เอาเล๊ยๆ เป็นคำพูดที่เราได้ยินบ่อยๆ น่ารัก และขาวได้อีก เหอๆ เป็นเนเบอฮูดตรงข้ามห้อง เราชอบไปรบกวนห้องกวางบ่อยๆ ทำบ้าไรมิรู้ เหอๆ แต่เราก็ชอบกินมาม่าในแบบเดียวกัน คริๆ
นุช : ถึงจะอยู่คนละหอ แต่รู้สึกว่าเทอมนี้กินข้าวด้วยกันแทบทุกมื้อเลย เพราะเราว่าง ส่วนแกก็วิชาเรียนน้อยกว่าชาวบ้าน เหอๆ แกมีเรื่องอะไรก็บอกเราตลอดเลย ถึงเราจะเข้าใจมั่งไม่เข้าใจมั่งก็เถอะ เหอๆ อาทิดนึงเรากินร้านส้มตำกี่ครั้งนะ ?? พูดแล้วอยากกิน -*- เราจะกินกับแกให้เร็วที่สุดเลย เปิดเทอมๆๆๆ ส่วนเรื่องความรัก ก็ปล่อยๆมันไปมั่งนะ อิอิ
แพรว : ไอ้คนขี้ลืม... ชอบกินข้าวคนเดียวมิเคยชวนอ่ะ !!! แต่เรื่องป้ำๆเป๋อๆนี่ก็ทำให้กลุ่มเราฮาทีเดียว ฮ่า ตอนที่ไปนครนายกสนุกมากเลยนะ !!!! ไว้ต้องไปอีกให้ได้ แล้วอย่าไปขี้ลืมหยิบกระเป๋าตังค์ใครไปอีกนะยะ !!
เปิ้ล : สาวหุ่นดีหัวใจโต กร๊ากกกก ชอบซื้อน้ำมาให้เราสูบตลอด เหอๆ (ป่าวหรอก สะเออะแย่งเค้ากิน) เลิกกินเต๊นท์เขียวซักทีเหอะ บนโลกนี้ยังมีอะไรให้กินอีกเยอะแยะ เหอๆ เป็นอีกคนที่ใจดีมากๆๆ วานให้ทำอะไรก็ช่วยอ่ะ เช่น..ไปส่งเราที่ท่ารถ 555+
ส้ม : เอ่อ จริงๆเราไม่ได้ดุนะยะ เพียงแต่แกอย่าง๊องแง๊งสิ เหอๆ แอบเป็นคนหัวอ่อนเล็กน้อยนะ แบบมองโลกในแง่ดีเหมือนกัน เรื่องความรักก็ปล่อยๆไปบ้างเช่นกัน อย่าไปนึกถึงอีนังนั่น เพราะถ้ายังพูดมากอีก ก็ควรจะแย่งซะดีกว่าไม่ทำอะไรเลยนะ !! ซักวันมันต้องเป็นของเราเวร่ย !!
ตั๊ก : ไอ้ขี้อำ หน้าตาเมิงออกจะน่ารักแต่พูดออกมาทีนี่ช๊อคโลกกันได้เลย แล้วเลิกทำเสียงสูงซักทีเหอะ กรูปวดหู กร๊ากกก แต่ก็นะ นั่นเป็นเอกลักษณ์แกนี่นา ถ้าเปลี่ยนไปมันจะใช้ตั๊กเรอะ !!!
ปูน : เราไม่ค่อยได้เจอกันเนอะ ทั้งๆที่หออยู่ใกล้กันแค่นี้เอง แต่ทุกครั้งเมื่อมีงานใหญ่ของกลุ่มปูนก็จะอยู่ด้วยนะ ^^ เราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวด้วยกันเลย ถ้าวันนึงเราไปเที่ยวกันคนครบๆก็คงจะดี จะรอวันนั้นนะ !!
เนย : เป็นอีกคนที่ไม่ค่อยได้เจอเพราะอยู่กันคนละหอ เนยโคดฉลาดแต่ที่สำคัญคือปากจัดไม่มีใครเกินอ่ะ พักหลังๆรู้สึกจะแรงขึ้นนะ อย่าให้ได้อ้าปากเชียว คนฟังตายได้เลย พูดกะเพื่อนอ่ะได้นะ แต่ระวังอย่าไปพูดกะคนอื่นอ่ะ เด๋วตายไม่รู้ตัวกรูยังไม่อยากกินข้าวต้ม คริๆ
ที่แน่ๆ การจากกันครั้งนี้จะไม่ใช่การอำลากันครั้งสุดท้าย เพราะยังไงพวกเราก็ต้องได้พบกันอีกอยู่ดี เพียงแต่เราอาจเจอกันน้อยลง เดือนหรือสองเดือนครั้งหรือมากกว่านั้น แต่พวกแกก็อย่าลืมเรานะ เพราะเราจะไม่มีวันลืมพวกแกเด็ดขาด !!!!
อยากบอกว่ารักมาก !!!!
รักทึกกี้ที่สุด!!!!!!!!!! กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
